KuBo – This Desolation [English/Polish]

kubo

[Reviewed by / autor recenzji: stark]

ENG: “This Desolation” lasts less than ten minutes in total, and it’s so far the second official work of the Irish duo hiding under the enigmatic name KuBo – after “I Dream Electric”, a single released by Vocoder Tapes. This one is by Peripheral Minimal – if you are familiar with the releases by Peripheral Records, you must necessarily draw attention to this ‘Minimal’ word in the name of its sublabel, because it’s the key word in capturing the concept of Jason Bernard’s company.

Namely, as the ‘main’ Peripheral is dealing with industrial, power electronics and noise, Peripheral Minimal explores some completely different musical corners, although both are connected by the wide use of electronics. Perhaps it is an expression of the label owner’s nostalgia, longing for the time when instead of loutish disco or techno, music such as KuBo dominated on the dancefloors. Music that… well, is a little straightforward, that’s no secret, but at the same time bears some signs of romanticism and nobility.

Although Kubo is quite a fresh initiative – it was set up in 2012 – I can hardly describe the musicians as rookies. They’ve already tried to record something together almost thirty years ago as Man Series. Later, they parted ways; Aidan Casserly was a member of Empire State Human (the association with The Human League is absolutely valid) and Brian O’Malley recorded a CD as PolyDROID, as well as established himself in the movie industry. After several shorter forms he recently directed his first feature film, “Let Us Prey” with one of the most popular Irish actors in the lead role, a brilliant Liam Cunningham whose wider audience can remember from “Game of Thrones”, where he portrays Davos Seaworth.

I’m aware of the fact that this is more like an info-biographical note, but the aforementioned 7″ is just two short songs heralding the full length album, which should appear soon also via Peripheral Minimal. Aidan and Brian got together again after almost thirty years, and they play as if it’s been only a month. It’s melodic synthwave, though not without a certain amount of melancholy, with tight bass lines, great melodies and emotional vocals. I like the title track more, which is marked by a subcutaneous dose of discomfort.

The entire project is dedicated to Russian kubofuturism, and to be honest I find it hard to imagine music that would be better suited to such a concept. Modernity in retro style. It’s good, looking forward to a full length.

PL: W sumie płyta trwa niecałe dziesięć minut i jest to jak do tej pory drugie – po wydanym dla Vocoder Tapes singlu “I Dream Electric” – oficjalne dzieło irlandzkiego duetu kryjącego się pod enigmatyczną nazwą KuBo. Wydało to Peripheral Minimal – jeśli znacie jakieś wydawnictwa Peripheral Records, musicie koniecznie zwrócić uwagę na to “Minimal” w nazwie wytwórni- córki, gdyż jest to sprawa kluczowa w załapaniu koncepcji jaka się za przedsiębiorstwem Jasona Bernarda kryje.

Mianowicie tak jak w “głównym” Peripheral mamy do czynienia z płytami spod znaku industrial, power electronic czy noise, tak Periphereal Minimal eksploruje zupełnie inne zakątki muzyczne, choć połączone kwestią szerokiego wykorzystania elektroniki. Być może jest to wyraz nostalgii właściciela wytwórni, tęsknoty za czasami, kiedy zamiast przaśnego disco i techno to właśnie taka muzyka jak ta KuBo królowała na parkietach dyskotek. Muzyka, która… no też jest trochę prosta, nie ma się co z tym kryć, ale jednocześnie nosząca pewne znamiona romantyzmu i szlachetności.

Choć KuBo to całkiem świeża inicjatywa, którą powołano do życia w 2012 roku, muzyków za nią stojących do nowicjuszy zaliczyć nie wypada. Wspólnie próbowali coś nagrywać już prawie trzydzieści lat temu jako Man Series. Później ich drogi się rozeszły; Aidan Casserly współtworzył m.in Empire State Human (skojarzenia z The Human League jak najbardziej uprawnione) a Brian O’Malley nagrał płytę jako PolyDROID, a także realizował się w branży filmowej. Po kilku krótszych formach niedawno wyreżyserował swój pełnometrażowy debiut, “Let Us Prey” z jednym z najpopularniejszych obecnie irlandzkich aktorów w roli głównej, czyli genialnym Liamem Cunninghamem, którego szersza publiczność może kojarzyć z “Gry o Tron”, gdzie wciela się w postać Davosa Seawortha.

Zdaję sobie sprawę, że tekst ten bardziej przypomina notkę informacyjno – biograficzną, ale opisywana “siódemka” to tylko dwie krótkie piosenki zwiastujące płytę długogrającą, która wkrótce powinna ukazać się również za sprawą Peripheral Minimal. Aidan i Brian zeszli się ponownie po wielu latach i grają jakby minął miesiąc a nie prawie trzydzieści lat. To melodyjny, choć niepozbawiony pewnej dozy melancholii synthwave z mocno zarysowanymi partiami basowymi, świetnymi melodiami i emocjonalnymi wokalami. Przy czym mnie podoba się bardziej utwór tytułowy, w który wdarła się podskórna dawka niepokoju.

Cały projekt dedykowany jest rosyjskiemu kubofuturyzmowi i jeśli mam być szczery trudno mi wyobrazić sobie muzykę lepiej pasującą do takiej koncepcji. Nowoczesność w stylu retro. Niezłe to, czekamy na długą płytę.

KuBo This Desolation
Peripheral Minimal, PM4
7″ Single 2014

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s