Double Imprint | The Floating World – The Wood Beyond The World

artworks-000046046994-7o9gjq-original

The Floating World’s new release caused quite an impression on Santa Sangre; the result of this enthusiasm is an article presenting two different impressions of the recording, by two different reviewers.

[Imprint I: Peter Marks]

Looking out onto the open sea must be similar to what The Floating World have bequeathed us on their second album. There’s no other way to look at it: the vastness, the emptiness, the barren waves rising and falling mile after mile. Without an end, without limit. Even if you are on shore, there is just something which draws you towards the slowly receding tides. To walk into them, to feel that cold snap of an embrace that won’t let you go and chills your blood to the bone. In maritime lore there is often the mention of bells sounding from the depths; drowned souls who are doomed to ring out their fate until the ending of the world. Could this be why they sound so often and so piercingly on this record?

There are a myriad of influences and styles which co-mingle on “The Wood Beyond The World”. I liken their final result to that of a curry composed of many different components. You have your base with the curry paste, sauce and coconut milk (that would translate to drones, echoes and reverberations) over which you then add whatever it is you choose to in order to bring out the maximum amount of flavor in your dish. What The Floating World have done is to take this basis and then throw post-rock, experiments in acoustical space, ritual tones and whispered vocals on top of it. They let their eight compositions stew and simmer exceedingly well. This is no sloppily underdeveloped collection, everything is right where it needs to be.

What I like best about what I’m hearing is how quickly this one plays through, it’s just so well planned out. You’ll swear you just put it on and just like that it’s over. So you get up and walk over to play it again but then you realize you just did that as well. The shifting sound field this group – for lack of a better word, sorry if I got it wrong – weave with their performances alters time… and space. Every single time I listen I’m hearing something new, and every time I try to pin it down, another one takes it’s place and throws me off the scent. I’d love to be able to definitively nail down what it is that makes “The Wood Beyond The World” such an engaging release but it won’t let me.

So much is going on with this! It’s as though each member went in to do their bit without having heard what the others did and then somehow – damn do I wish I could figure this out – it was integrated into one dynamically ensnaring series. How they knew precisely where to cut each piece is simply beyond me, I never could have managed it. Oh and before I go saunter off into the ether again, Amanda Votta is involved in this project. So if you hold the one (give us more, damnit!) album Lacus Somniorum has done in high regard, now you have your hint as to what to expect. Even this is feasible only by the barest of threads, as this is a wildly diverse record. Enjoy.

[ Imprint II : stark || ENG/PL]

[ENG]: “The Wood Beyond the World” is the title of a 19th century fantasy novel by William Norris. It is also the fifth release by The Floating World – the second released by Cyclic Law. Intriguingly enough, the CD doesn’t appear in the regular Cycle series, but is labeled as the 2nd Eclipse. The first one was “Awake” by the neofolk group Sub Luna, which was actually quite distant from what the Canadian label usually publishes. But “The Apparition”, the earlier album of The Floating World was a genuine ambient album, as hazy as it was dark. Therefore I wondered why The Floating World had dropped out of the Cycle.

After several sessions with the album I’m no longer surprised, although while in Sub Luna’s case it was a clear choice, here Frederic could really have done this or that. And it’s fine either way. Because “The Wood Beyond the World” is still ambient, except that it’s the lighter fraction of the genre; deprived in fact of a higher dose of its ‘dark’ attachment. Dark soundscapes appear occasionally, and if so, it’s always just for a moment. Interestingly, it’s neither a variety of organic ambient music in the vein of Alio Die, nor oneiric Rich and Roach styled lullabies. Therein lies the strength of The Floating World, as by maneuvering between different factions of the genre Amanda, with the help of some colleagues (Neddal Ayad, Grey Malkin, Roy Felps), created her tiny, but – what can I say – quite original niche. And that is already a big achievement.

The leading element on “The Wood Beyond the World” is the sound of flute. Amanda’s favorite instrument – if you remember previous albums, either by The Floating World or Lacus Somniorum, surely you remember the characteristic sound of the flute impressing strongly upon the music. In this case, even this definition is not enough. It can be said that the flute replaces drones here. These are either absent, or are used in a subtle manner, often generated with the help of field recordings. More breathing space is to be found on the record, electronic soundscapes aren’t that overwhelming like on “The Apparition”. As mentioned before, sometimes the background is fulfilled with natural textures such as the sound of wind or sound waves. In general, it works beautifully, just listen to the second half of “To Lay Flowers At His Feet”, my beloved part of the album.

It’s hard to compare the disc to the work of another artist, but the publisher himself gave a helping hand by mentioning Amanda’s cooperation with The Joy Of Nature from Portugal. Indeed, both projects have some consistent features, and I mean mainly the earlier incarnation of the project from the Iberian Peninsula, which was The Joy Of Nature And Discipline. Both projects’ music is somehow very static in nature, like a hot summer day, when everything literally hangs in the air and the stillness of the environment is almost palpable. Sometimes it makes itself felt as a gentle folk atmosphere, sometimes a pinch of the Orient – mostly because of that flute – an image of blossoming cherry trees displays before my eyes. And when Neddal Ayad’s guitar takes the floor, it feels just as nicely as the most dreamy passages of Boris or Earth’s works.

It’s impossible not to mention once again the field recordings that play a prominent role, and besides the flute are actually the second pillar of the entire album’s structure. The Floating World divested of dark ambient traces, placing the emphasis on a quiet, dreamy, sometimes slightly surreal atmosphere that turned out to be a hit. I must admit that I didn’t expect that. I thought I’d get a healthy dose of decent, but standard dark ambient, and here is such a surprise. Thank you Amanda, thank you guys for these few minutes away from reality.

[PL]: “The Wood Beyond The World” to tytuł dziewiętnastowiecznej powieści fantastycznej autorstwa Williama Norrisa. Jest to również piąte wydawnictwo The Floating World, będące jednocześnie drugim, które ukazało się nakładem Cyclic Law. Co ciekawe, płyta nie wychodzi w regularnym “cyklu” (numer katalogowy każdej płyty, to kolejny “cykl”). Ten album oznaczony jest jako “2nd Eclipse”. Pierwszym “zaćmieniem” było “Awake” neofolkowej grupy Sub Luna, faktycznie odbiegającej mocno od tego, co kanadyjska oficyna zwyczajowo wydaje, ale takie “The Apparition”, wcześniejszy album The Floating World, to przecież ambient czystej wody, tak mglisty jak ciemny. Zastanawiałem się czemu zatem The Floating World z tegoż “cyklu” wypadło.

Po kilkukrotnym przesłuchaniu płyty już tak bardzo mnie to nie dziwi, aczkolwiek tak jak w przypadku Sub Luna sprawa była jasna, tak tutaj Frederic w gruncie rzeczy mógł postąpić i tak, i tak. I w obu przypadkach jest ok. Bo “The Wood Beyond The World” to wciąż ambient, tyle że jest to ten jaśniejszy odłam gatunku, pozbawiony właściwie konkretniejszej dawki mroku – ciemniejsze plamy dźwiękowe pojawiają się sporadycznie, nawet jeśli to tylko na chwilę. Co ciekawe, nie jest to również organiczna odmiana ambientu w stylu Alio Die, ani oniryczne kołysanki w stylu Richa czy Roacha. W tym tkwi siła The Floating World, ponieważ lawirując pomiędzy różnymi frakcjami gatunku Amanda, z pomocą kolegów (Neddal Ayad, Grey Malkin, Roy Felps), wykreowała swoją małą, co tu dużo mówić, całkiem oryginalną niszę. A to, moi mili, jest już bardzo wiele.

Elementem wiodącym na “The Wood Beyond The World” jest flet. To sztandarowy instrument Amandy, jeśli znacie poprzednie płyty, czy to The Floating World, czy Lacus Somniorum, na pewno pamiętacie charakterystyczne dźwięki fletu, odciskające silne piętno na muzyce. W tym przypadku nawet takie określenie to za mało. Można powiedzieć, że brzmienie fletu zastępuje tu drony. Tych albo tu nie ma, albo są niezwykle subtelne. Więcej na płycie oddechu i przestrzeni, elektroniczne pejzaże dźwiękowe nie przytłaczają tak, jak na “The Apparition” chociażby. Czasem drugi plan wypełniają naturalne tekstury, szum wiatru czy odgłos morskich fal. Z reguły sprawdza się to przepięknie, posłuchajcie chociażby drugiej połowy “To Lay Flowers At His Feet”, chyba mojego ukochanego fragmentu płyty.

Ciężko mi przyrównać płytę do twórczości innego artysty, ale z pomocą przyszedł mi tu sam wydawca wspominając w notce dołączonej do płyty o współpracy Amandy z potugalskim The Joy Of Nature. Rzeczywiście, mają oba projekty pewne zbieżne cechy. Mam na myśli głównie wcześniejszą inkarnację projektu z Półwyspu Iberyjskiego, czyli The Joy Of Nature And Discipline. Cechuje je bardzo statyczny charakter, są jak gorący letni dzień, kiedy wszystko dosłownie wisi w powietrzu a bezruch otoczenia jest nieomal namacalny. Czasem daje znać o sobie delikatnie folkowy klimat, czasem szczypta orientu – to przez ten flet, którego partie malują mi przed oczami zakwitające drzewa wiśni. A gdy pojawia się gitara Neddala Ayada, robi się równie przyjemnie jak przy najbardziej rozmarzonych fragmentach twórczości Boris czy innego Earth.

Nie sposób też nie wspomnieć o nagraniach terenowych, które odgrywają tu niepoślednią rolę, właściwie obok fletu stanowią drugi filar całej konstrukcji płyty. The Floating World wyzbył się darkambientowych naleciałości, postawił na spokojną, senną, czasem nieco surrealistyczną atmosferę i to okazało się strzałem w dziesiątkę. Muszę przyznać, że nie spodziewałem się takiego obrotu sprawy. Myślałem, że dostanę porcję niezłego, ale standardowego dark ambientu, a tu taka niespodzianka. Dzięki Amanda, dzięki chłopaki za te kilkadziesiąt minut oderwania się od rzeczywistości.

The Floating WorldThe Wood Beyond The World
Cyclic Law, 60th Cycle
To Be Released (October 8, 2013)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s