ANDREA PELLEGRINI/TANJA ZAPOLSKI/MARTIN HALL – If Power Asks Why [PL/ENG]

ANDREA PELLEGRINI/TANJA ZAPOLSKI/MARTIN HALL – If Power Asks Why
CD 2012
Panoptikon [OPTIK 25]

ifpoweraskswhy

autor recenzji / reviewed by: stark

PL: A to ci ciekawostka. Generalnie “If Power Asks Why” raczej dalekie jest raczej od tego, co zwyczajowo u nas recenzujemy. Płytę nagrali muzycy o wykształceniu klasycznym i wydawnictwo to bynajmniej nie jest od tego żadną odskocznią w niespodziewanym kierunku. Natomiast wykorzystując klasyczne instrumentarium oraz – jak się domyślam – nierzadko klasyczne formy i struktury muzyczne udało się tym duńskim artystom stworzyć dzieło bardzo przystępne, wbrew pozorom bardzo nowoczesne, znajdujące swe miejsce gdzieś pomiędzy bardziej popularnymi gatunkami.

Najważniejszymi personami stojącymi za powstaniem “If Power Asks Why” są Andrea Pellegrini (mezzo-sopran), Tanja Zapolski (fortepian) i Martin Hall (kompozytor). I w rzeczy samej piosenki (używam tego określenia z pełną świadomością) oparte są przede wszystkim na doskonałej grze Tanji i silnym a jednocześnie ciepłym śpiewie Andrei. Dziewczyny wspomaga jednak spore grono innych instrumentalistów – w poszczególnych utworach pojawia się m.in. gitara akustyczna i elektryczna, mandolina, sitar, trąbka i jeszcze kilka innych wydobywających różnorakie dźwięki urządzeń.

I pomimo dość zwartej stylistyki trudno do końca określić co ta grupa gra. W niuansach tkwi tu diabeł. Tu szczypta jazzu, tu trochę klasyki, odrobina popu… Raz muzyce tej bliżej do stylistyki dark cabaret (“Milfs, Cum and Schopenhauer”), innym razem wpadają w eteryczną melancholię (“A Garbolesque Leaning”). “The Stench Of Your Pity” brzmi jak bondowska piosenka gdyby tylko przygody Jamesa byłyby mrocznym thrillerem z kategorią R. Tragizm zawierający się w “Hope Is A lack Of Information” autentycznie wzbudza dreszcze a wszelkie emocje przepięknie kumulują się w zamykającym płytę nieomal rockowym “If Power Asks Why”.

Udaje się przy tym Duńczykom uniknąć pretensjonalności, choć nie da się ukryć, że chwilami balansują na krawędzi. Szalę na ich korzyść przechyla jednak autentyczna radość z grania, brak zadęcia, czasem nawet odrobina humoru czy puszczone subtelnie oczko do słuchacza. Mnie się “If Power Asks Why” podoba, może i Wy ja polubicie. Szansę jej dać na pewno warto.

ENG: This is a curiosity. Generally speaking, “If Power asks Why” is rather distant from what we normally review here. The album was recorded by classically educated musicians and it isn’t a stepping stone in an unexpected direction for them. However, by the use of classical instruments, and – as I assume – sometimes classical musical forms and structures, these Danish artists managed to create a very approachable, and contrary to appearances very modern work which could easily find its place somewhere between the more popular musical genres.

The most important personas standing behind creating “If Power asks Why” are Andrea Pellegrini (mezzo-soprano), Tanja Zapolski (piano) and Martin Hall (composer). And indeed, the songs are based primarily on Tanja’s perfect piano skills and the strong yet at the same time warm vocals by Andrea. The girls, however, are supported by a significant group of other musicians – in particular, acoustic and electric guitar, mandolin, sitar, trumpet and a few other sound extracting devices appear in the songs.

Despite a fairly compact style, ultimately it’s difficult to determine what the game of this band is. The devil lies in the nuances here. A pinch of jazz here, a little bit of classical there, a little bit of pop… Once the music is closer to dark cabaret (“Milfs, Cum and Schopenhauer”), sometimes it falls into an ethereal melancholy (“A Garbolesque Leaning”). “The Stench Of Your Pity” sounds like a Bond song, but under the condition that James’ adventures would be an R-rated dark thriller movie. The tragedy of “Hope Is A Lack Of Information” is genuinely thrilling and all the emotions accumulate beautifully in the almost rock title song that closes the recording, “If Power asks Why”.

At the same time the Danes manage to avoid pretentiousness, though there is no denying that at times they balance on the edge. However the balance tilts in their favor simply because of their joy of playing music, the lack of pompousness, sometimes even a bit of humor here and there or a subtle wink towards the listener’s direction. I liked “If Power asks Why”, maybe you’ll like it as well. Give it a chance, it’s definitely worth it.

Panoptikon

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s